فروشگاه

باور کنید، شما تنها نیستید، ما تنها نیستیم، هیچ‌کس تنها نیست. خُدا با ماست.

آری، خُدای خوب و مهــربان، خُدای دانا و توانا، خُدای راه‌دان و راه‌بر، خُدای امین و امنیّت‌بخشنده، خُدای مهرورزنده و دست‌گیری‌کُننده، با ماست.
اُصولاً آفرینش و تکامُل رُوحی و روانی انسان با رنج و سختی در هم آمیخته است. راهِ کمال، راهِ بهشت و رسیدن به مقصُود خیلی دشوار است؛ پیچ‌ و خم‌های فراوان‌ی دارد؛ بسیار پر شیب و فراز و طاقت فرساست؛ از زمین و آسمان‌ش سراسر بلا می‌جوشد. ولی غم به دل‌تان راه ندهید، غمگین و فسُــرده‌دل نمانید. جای خوشبختی‌اش آنجاست که «او» هرگز ما را در سختی و ابهاماتِ واقع‌شونده ولی گُذرانِ این راه پرپیچ و خم تنها نمی‌گذارد، «او» همیشه با ماست، و ما نیز در پناهِ امن و امنیّت بخشندۀ «او» هستیم. «هـم او» خـود «حمل‌کننده در سلامتِ جـسم و جـانِ مـا تـا رسیدن به سرمنزل مقصـوده» اسـت، تـا دل ســبـز و همیشـه خـرّم بهشـتِ خوبی‌هـا و زیبائی‌هـا، «او» با ما و دربرگیـرندۀ جسم و جـانِ ماست. حتمـاً حاصل شـدنی است، و در نهایت به «مقصـود» خواهیـم رسید و «محبـوبِ مهربانِ» خویش را ملاقات خواهیـم نمـود، و در مرتبـۀ عـالی هم خلفی و هم نشینی با «او» قرار خواهیم گرفت!

او «هـم ایـنجـا»ست، از ایـن نزدیک‌تر نمی‌شود. آری، درست حدس زدید. «او» همان یگانه وجـود اصـل و موجودیت‌دهنـده بـه ماست و جـای‌اش در قلب خودمـان، درست در مقابلِ دیـدگانِ اندیشـۀ حقیقت جُوی‌مـان، بیـن مـا و بیـن هرآنچه که ما آن را غیر از خود می‌دانیـم حـائل شد. اصـلاً بـه‌تـر اسـت این‌گونه بگوئیم هر وقت می‌خواهیـم بـه چــیزی نگاه کنیم و یا به چیـزی بیاندیشیم، از طریقِ «او» می‌بینیم، و با «او» می‌اندیشیم. بله، «او» همان «نُورِ چشم ما» و همان «دانش» و یا «شُعور حقیقت‌بیـن‌»ی است که همیشه در پی نظـاره‌گر «حقـایق» یعنـی «جلوه‌های گُونه به گُونۀ جمـال و کمال خوبش» است. و ما فقط «او» را می‌بینـم، فقط دربارۀ «او» می‌اندیشم، و تنها «او» را باز می‌شناسیم و درک می‌کنیم. به‌تـر اسـت خـود بگوید که جای‌گاهِ عالی‌اش در کُجای وُجود ماست:

وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ یَحُولُ بَیْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ

و بدانید آن محبُوب و معبُود یگانه‌تان در متن گستره‌ی دربرگیرنده‌ی «ظاهـرِ انسان» (: و حواس و نیروهای درک‌کنندۀ دنیای ظاهـر چـون چشم و گوش و .. ) و «قلبِ او» (: یعنی اندیشۀ زنده و پوینده و درک‌کنندۀ باطـنِ الهـی و دانش ساختارش» حـایل می شود، و (از هر طرف که بروید، چه در دنیای عقل حقیقت را بجوئید، و چه در رخسارۀ جمال و کمال عینی‌اش را در دنیای مادّی تجربه کنید، همۀ راه‌ها به او و به حضرتِ فراگیــرندۀ او ختم می‌شود،و در طی گُذران گام به گامِ هر یک از این دو راه) به سُوی او (و بار یافتن در پیشگاه او) هدایت و گرد آوری می‌شویدا