بر اساس حدیثـی از امام علیابنمُوسیالرّضا علیهالسّلام
به بهانه شرکت در همایش بینالمللی فرهنگ رضوی در آئینه هنر
همدان، پائیز ۱۳۸۶
۱۰,۰۰۰ تومان
او (جلّجلاله) نُور پدیدارسازنده آسمانها و زمین است
حضرت امام علیابن موسیالرّضا علیهالسّلام در پاسخ به سؤال سؤالکنندهای (در موضوع چیستی حقیقت و ماهیّت خداوند عزّوجلّ) که پرسید: او (جلّجلاله) چه چیزی است؟ فرمودند:
او (جلّجلاله) نـُـور است، بهمعنی آن که آفریدگان خود از اهل آسمان و از اهل زمین را هدایت میکند،…[۱]
و نیز حضرتش علیهالسّلام در بیان شرح چگونگی وحدت ذاتی نور حضرت حق جلّجلاله و تغییرناپذیری او در عین تغییرپذیری مُدام و پیوسته همه موجودات عالم (و یا آفریدگان) میفرمایند:
– هیچ مکانی از او خالی نیست تا (در فهم و درک او) پرسیده شود که او کُجاست؟
– و شبیه و همانندی ندارد تا با کیفیّتی وصف گردد.
– و از هیچ چیز غائب نیست تا (به حیثیّت و تعیُّنی خاصّ متعیّن گشته و) به تعیُّنی دانسته شود.
– در (همه انواع) صفتها با همه آنچه که خود آفریده (و یا حادث نموده) تبایُن و اختلاف دارد.
– شناخت ذات او (جلّجلاله) ممکن نیست، بهجهت (آن که ذات همه آفریدگان، به واسطه) امر و فعل خود او (جلّجلاله) نسبت به ابداع (به معنی نوآوری) در تصریف ذاتها، (دائماً درتغییر و تحوّل و نوشدن مُدام در حالات و صفات است).
– وخود، در مقام کبریائی و عظمتش، از هر تغییر و تحوّل در ذات وحالات (صورت) بری و بیرون است.[۲]
منابع:
[۱]. عمرانِ صابی از امام رضا علیهالسّلام پرسیدند: فأَیُّ شَئٍ هُوَ؟ و حضرتش در پاسخ فرمودند: هُوَ نورٌ بِمَعنی أنَّهُ هادٍ خَلقَهُ مِن أهل السّماء وَ أهل الارض، … ر.ک.ب: عیون اخبارالرضا، ج ۲، باب ۱۲ فیالتّوحید، ص ۳۴۶٫ لازم به تذکر آن که مطالب داخل هلالیها از مؤلّف میباشد.
[۲]. امام رضا علیهالسّلام به نقل از امام حسین بن علی علیهالسّلام فرمودند: لَم یَخلُ منهُ مکانٌ فَیُدرَکُ بِأینِیَّتِهٍ، وَ لا لَهُ شبهُ مثالٍ فَیُوصَفُ بکیفیَّهٍ، وَ لَم یَغبِ عَن علمِهِ شئٍ فَیَعلَمَ بحیثثیَّهٍ، مُبائِنٌ لجَمیعِ ما أحدَثَ فیالصِّفات، وَ مُمتَنعٌ عنِ الدرکَ بما ابتَدَعَ مِن تَصریفِ الذّواتٍ، وَ خارجٌ بالکبریاءِ و العَظَمَهِ مِن تصرُّف الحالاتٍ. ر.ک.ب: محمد ابن بابویه قمِّ (مشهور به شُیخ صدوق)، عیون اخبارالرضا، ج ۲، باب ۱۱ فیالتّوحید، ص ۲۴۳ . در ضمن برای آگاهی بیشتر از تعریف فرازهای «تصریف الذّوات» به معنی «مشتق نمودن ذات بعضی از اشیاء از بعضی دیگر» و «تصرّف الحالات» به معنی «مشتق شدن صفات و حالات اشیاء از صفات و حالات بعضی دیگر» ر ک ب طبیبیان، سید حمید، فرهنگ عربی _ فارسی لاروس، ص ۵۸۲، انتشارت امیرکبیر، تهران، ۱۳۸۲٫ یادآوری مجدّد آن که مطالب داخل هلالیها همگی از مرلّف بوده و صرفاً بمنظور خوانائی و ارتباط بیشتر حدیث با موضوع مورد بحث مقاله آورده شده است.
نور مهراز
تهران، سهروردی جنوبی، نبش امین زاده، پ ۳۰