فروشگاه

ز جان‌اش بُرون «جوهر» أفتاده بود
ز خانم ورا «گُوهر» اُفتاده بود

به «بند سستم» می‌کشید «دل»،
به «روی زمین»، «دلبــر» اُفتاده بود

به «سوی خدا»، «راه»، ره می‌سپُرد،
به «راه خدا»، «رهبر» اُفتاده بود

زِ «قرآنِ ناطق»، «قلم» اُفتاده بود
به سُوی دگر، «دفتــر» اُفتاده بود

به شـامِ سیـــه، «مـــاه» در بنـد بود،
به خاک‌اندرُون، «اختـــر» اُفتاده بود

کنار دری دُختری می‌گریست،
به دریای خُون، مـــادر اُفتاده بود

زِ «سُــوز دل و چـــادر خـاکی»اش
شــرر بر دلِ دُختـــر اُفتاده بود

شکست از کمـــر، با لگـد، سـاقِ گُـــل،
خزان گشـته گُل، «گُــلپر» اُفتاده بود

«عـلی» مُرد آن‌جـــا؛ که: در پیش در،
«همه هستیِ حیـــدر» اُفتاده بود

نه «هستی»؛ که خود «کُوثر رحمت‌اش»،
نه، بَل «مــامِ پیغمبـــر» اُفتاده بود

ز پرواز وامانده بُد «مُرغِ حق»،
چو «پَر» بسته و، «شَـــه‌پَر» اُفتاده بود

ز ســیلی «رُخ لالـــه» بُد «داغـــدار»،
زِ بازو «شکسـته‌پَر» اُفتاده بود

حسن، خُون‌به‌دل، رُخ، پُرآزَرم داشت،
حُسین‌اش شَــرَر در سر اُفتاده بود

میــانِ شُغــالان «دُژَم» بود شیــر،
زِ بالای شَـه، افســـر اُفتاده بود

گُمــانام کــه «عرشِ خُــداوند» ریخت،
که «صدّیقۀ محشـــر» افتاده بود