فروشگاه

قُرُق شکست دوباره برای قُرصِ قمر،
بُرون نشست ز پرده، امـــامِ حُسنِ بشر

همان شبی که مَـهِ بَدر میشود کامـل،
در آسمــانِ والیت، برآمدی به سَحَـــر

به حق قسـم که از این بِه نمیشود تقــدیر،
مُبارک است بهحق، از حق این قضا و قَدَر

درُست در وَسطِ ماهِ میهمـانیِ یار،
نشست اصله طُوبای مهـــرِ او به ثَمَر

زدُود چهره غـــم را به بارشِ شادی،
ز قلبِ عالَم و آدم، همین «یگانه خَبَــر»

»نزُول رحمتِ عشق« است در »میــانه ماه«،
همُو »تَرَنُّمِ باران« و »سـاقیِ مِیِ تَر«،

چنان ز آب کُنَد ســیر، جانِ هستی را،
که گُم شود زِ عَطَش تا ابد، نشان، به جگر

لُغتشناس بهتفسیر واژه »رمضان«،
نبشته شرح لطیفی، شریف و پُر زِ اَثَر:

«به قلبِ گُسـتره فصلِ گَرمِ تابسـتان ـ ،
نزُولِ رَحمتِ باران به کــامِ پُر زِ شَــرَر»

چو نهرِ جاری و پُر آبِ مِهـــر و نیکُوئی،
زِ بَطنِ کُـــوثرِ رحمت، شدی روان و به در

ز شش جهت بنشستی به نشر، مِهــرِ خُدا،
زِ راست، پُشت و زِ رُو، زِ چَپ، زِ زیر و زِبَر

«خُدایگانِ کَرامت»، نشست بر سَرِ تخت،
نباشد از کــَرَمِ او، به فقـــر، راهِ گُــذَر

شکست تیغــه حُسنِ مُبارکِ رُویَش _
به »نُور«، از رُخِ زشتی، توان و پُشت و کَمَر

که برگُزیده یار است در نکُو خُلقی،
که اُوست رَسـته زِ شاخِ دلِ نیا و پدر

«خزانه‌دار حکمتِ حقّ» است، «باغ دانائی»؛
به «شهر عــلمِ پیمبر»، پس از علی او «در»

امامِ حِــلم و صبُوری به رزمگــاهِ بَال،
به پیــرُوانِ خبیرش دهد نَویدِ ظَفَـــر

نَویدِ هم‌نشینیِ ایشـان به «تختوارۀ صِدق»،
«کنــارِ شــاهِ توانا»، به «جَنّـهٍ و نَهَـــر»،

*****
****** * ******

بخواه «سائل» درمانده «نُور» از «خورشید»،
که «گنج مخفی عرفان» تو را بِه است از زَر

مُلتمس دُعای خیرتان
دکتر مُحمّد علی‌آبادی (آذر ماه ۱۳۹۵)